هوچکین

سیر طبیعی و تظاهرات بالینی: دو نظریه در مورد منشأ و نحوه‌ی گسترش بیماری هوچکین وجود دارد:

1.‌ محل‌های مبتلا به تومور که مشخص است، نشان می‌دهد که بیماری در اصل یک کانونی بوده، از طریق ابتلای عقده‌های لنفاوی مجاور منتشر می شود؛

2. سلول بدخیم به آسانی در گردش خون حرکت می‌کند، اما رشد آن تنها در محل‌های مناسب صورت می‌گیرد. به نظر می‌رسد که تومور رشد موضعی پیدا می‌کند.

علائم بالینی: بیماری هوچکین معمولاً به صورت بزرگی غدد لنفاوی تظاهر می‌کند. این غدد جدا از هم و بدون دردند و قوامی لاستیکی دارند. علائم عمومی نیز، معمولاً وجود ندارند، ولی ممکن است بیماری توأم با تب، عرق شبانه، کاهش وزن و گاهی خارش همراه با آدنوپاتی باشد. این علائم در جوان‌ها شایع‌تر است.

در بیماران مسن تر، علائم بیماری به شکل تب و عرق شبانه و متعاقب آن احساس کسالت و کاهش وزن است. اگرچه آدنوپاتی سطحی حداقل در یک دوره از سیر بیماری در اغلب بیماران موجود است، اما در بعضی موارد نیز عقده‌های لنفاوی بزرگ شده تنها در شکم هستند و بیماران اغلب به منظور تشخیص علت تب با منشأ نامعلوم به پزشک مراجعه می‌کنند.

گاهی بیمار مبتلا به هوچکین برای اولین بار با انسداد ورید اجوف فوقانی مواجه می‌شود. فشردگی ناگهانی نخاع ممکن است اولین شکایت بیمار مبتلا به بیماری هوچکین باشد، اما معمولاً عارضه‌ای است که در اثر پیشرفت بیماری در یک بیمار مبتلا به هوچکین به وجود می‌آید.

اغلب آدنوپاتی‌های گردنی با زیربغلی در افراد جوان نتیجه‌ی بیماری‌های عفونی و توأم با تب، سردرد و معمولاً فارنژیت استو غالباً ناشی از منونوکلئوز عفونی، سندرم‌های ویروسی با عفونت با تکسوپلاسما گوندیی است. در بیماران مسن‌تر آدنوپاتی ممکن است در نتیجه‌ی گسترش موضعی سرطان‌های سر و گردن باشد. یک قاعده ساده این است که هر عقده لنفاوی به اندازه 1 سانتی‌متر یا بیشتر که پس از 6 هفته تحت نظر داشتن، علائمی دال بر پس‌رفت نشان ندهد، باید بیوپسی شود.

اختلالات هماتولوژیک: ممکن است در افراد مبتلا به بیماری هوچکین آنمی متوسطی از نوع نورموکرومیک نوموسیتیک توأم با پایین بودن آهن سرم و ظرفیت پیوند آهن و نیز طبیعی یا بالا بودن ذخایر آهن در مغز استخوان موجود باشد. مطالعات نشان داده که آنمی، ناشی از افزایش انهدام و کاهش تولید گلبول‌های سرخ است.

سرعت رسوب یا ESR معمولاً در این بیماران بالاست. رادیوتراپی وسیع ممکن است باعث شود ESR تا یک سال پس از درمان بدون وجود علائمی دال بر عود تومور بالا باقی بماند.

گرفتاری مغز استخوان اغلب همراه با فیبروز رتیکولر است که گاهی طرح ساختمانی مغز استخوان را از نظر مخفی می‌کند. در یک فرد مبتلا به بیماری هوچکین شناخته شده، فیبروز شدید استخوان، حتی بدون وجود سلول‌های بدخیم، قویاً دال بر تومور در مغز استخوان است. عجیب است که درمان مؤثر با کموتراپی اغلب منجر به بهبود کامل فیبروز مغز استخوان در بیمارانی که وارد مرحله‌ رمیسیون می‌شوند، می‌گردد.

 

ماخذ
نسرین عبدی دانشجوی دکتری آموزش بهداشت وارتقای سلامت دانشگاه علوم پزشکی تهرانhttp://healthycancer.blogfa.com/

/ 1 نظر / 42 بازدید
...

ولی هوچکین من از چشم هام شروع شد تقریبا کور شدم تب هم نمیکردم [نیشخند]