بیمارانی که از درد های سرطانی رنج می برند، چه حقوقی دارند ؟ مقدمه : تخمین زده می شود که در حال حاضر بیش از یک میلیون نفر در ایالات متحده از درد های سرطانی رنج می برند . گرچه درمانهای موثر برای این درد ها وجود دارد، متاسفانه بسیاری از بیماران برای استفاده از این درمان ها مقاومت می کنند . چرا باید اینگونه باشد ؟ با کمال تاسف، پرسنل پزشکی آموزش کافی برای روش های نوین تسکین درد ندیده اند . همچنین، استفاده از دارو ها برای تسکین درد، با سوء مصرف این دارو ها اشتباه گرفته می شود . خیلی از بیماران برای تشریح درد خود و نیز یافتن کسی برای تسکین آن، مشکل دارند . به این دلایل و دلایلی دیگر، بسیاری از بیماران سرطانی درد و رنج بیهوده ای را تحمل می نمایند .مواردی که در ذیل به آنها اشاره شده است، حقایقی را در رابطه با درد و درمان آن   به بیماران و اطرافیان آنها و نیز به پرسنل پزشکی، می آموزد .دانش کافی، ارتباط خوب و توجه داشتن به بیمار، عواملی هستند که بهترین تسکین درد را برای بیمار فراهم خواهند ساخت .   و حال، حقوق بیماران سرطانی چیست ؟1- بیمار حق دارد، که درد او توسط پرسنل پزشکی، خانواده، دوستان و سایر اطرافیان جدی گرفته شود .کسی که درد می کشد، تنها کسی است که می داند چقدر درد دارد . باید بیماران را تشویق نمائیم تا درد خود را به ما گزارش داده و نوع آنرا به دقیق ترین شکل ممکن توصیف نمایند .  پرسنل پزشکی باید توجه داشته باشند که بی علاقگی بیمار به زندگی، مقاومت کردن بیمار برای مصرف دارو ها، تفاوت های فرهنگی، احساس کناره گیری و فاکتور های دیگر، اغلب سبب منع بیماران در مورد گفتگو راجع به دردشان می شود . پرسنل پزشکی و بیماران باید با همکاری یکدیگر، اینگونه مسائل و مشکلات را تشخیص داده و با رفع آنها درد را به دقت مورد ارزیابی قرار دهند . 2- بیمار حق دارد، که درد او کنترل شود و مهم نیست که علت درد چه باشد و شدت آن چقدر .درد باید توسط اطرافیان بیمار درک گردیده و باور شود . در سال های اخیر، پیشرفت های زیادی در زمینه شناخت درد های سرطانی و درمان موثر آنها انجام شده است .بیمارانی که از سرطان رنج می برند، می توانند از گروه درمانی خود انتظار داشته باشند که، آنها تمام اطلاعات و منابع لازم را که می تواند باعث حداکثر آسایش بیمار شود پیدا نمایند .3- بیمار حق دارد، که در تمام موارد با احترام درمان شود و موقعی که نیاز به دارو دارد، مانند معتادین با او رفتار نشود .بسیاری از پرسنل پزشکی، جامعه، عوامل قانونگزاری و حتی بسیاری از افرادی که درد دارند، بر این باورند که مصرف دارو های تسکین دهنده درد، می تواند موجب اعتیاد شود، در حالیکه تقریبا هرگز اینطور نخواهد بود . سوء مصرف دارو ها، ارتباطی به مصرف آنها در درمان بیماران دچار درد های سرطانی ندارد . بطور طبیعی بیمار حق دارد که از پرسنل پزشکی، آسایش دریافت نماید . این یکی از راههای مراقبت بیمار از خودش می باشد .بسیاری از ما از دارو های مسکن در هراس هستیم، زیرا واقعیت ها را در این مورد نمی دانیم . از پرسنل پزشکی انتظار داریم که لااقل آنها حقایق مربوط به دارو های مخدر و سایر مسکن ها را بدانند . این مسئولیت تیم درمانی است که به بیماران و خانواده آنها آموزش دهند که ترس از اعتیاد بیمار، ترس از آرام بخشی دارو ها و سایر عوارض جانبی داروها قابل درک بوده ولی اغلب بیش از حد بزرگ شده اند و بصورت اغراق آمیز به آنها نگریسته شده است . اکثر عوارض جانبی دارو هائی که برای کنترل درد به کار می روند، قابل درمان بوده و هرگز نباید به عنوان علتی برای قطع دارو، در نتیجه برای قطع درمان بکار روند .  4- بیمار حق دارد، که در موقع انجام درمانها و سایر کارهائی که بر روی او انجام می شود بدون درد باشد و یا با کمترین درد ممکن مواجه شود .درمان سرطان اغلب می تواند شامل تست ها و روش های دردناک باشد . نباید به بیماران بگوئیم که اینگونه دردها "غیر قابل اجتناب" است و یا بگوئیم " این درد زیاد طولانی نیست" زیرا درد سبب رنج بیمار می گردد و این ارتباطی به طولانی بودن یا نبودن آن ندارد، و نگرانی بیمار را در مورد درمانها و یا کارهای دردناک آینده بدنبال خواهد داشت، که این نیز خود رنج بیشتری به بیمار تحمیل می نماید . تیم درمانی باید بیمار را آگاه سازند که در هر روش درمانی، بیمار باید انتظار چه چیزی را داشته باشد و سعی نمایند درد حاصل از روش های مختلف درمانی را به حداقل ممکن برسانند .        

 دکتر محمد شریفی – انجمن بررسی و مطالعه درد ایران 

                                    کتاب حیات