بیائید با خودمان روراست باشیم ، می خواهیم زنده بمانیم و زندگی کنیم یا اینکه آرزوی زنده ماندنمان فقط به خاطر ترس از مرگه ؟

اینو گفتم که حرف های دلم روازیک نقطه ای بریزم بیرون .

بیائید واقعافکر کنیم آیاچیزهایی که داریم با خواهیم داشت واقعا به زنده ماندنمان می ارزه .

چقدر به این موضوع تا به حال فکرکرده اید ؟

 خیلی ها ازصبح تاشب به موضوعاتی از قبیل پیشرفت کاری و ثروتمندشدن و مسافرت و لباس و تحصیل و ... فکر می کنندونقشه میکشندشایدماهم روزی مانندهمه فکرمی کردیم و زنده بودن و درقیدحیات بودن را درردیف اینها نمی گذاشتیم ،چراکه این موضوع را حق اولیه و اساسی خودمان می دانستیم و حتی حاضرنبودیم بهش فکرکنیم .

اما الان چی ؟ دیگرهمه آن آرزوها و دغدغه های بیخودو پرزرق و برق زندگی برایمان کم رنگ شده ، بزرگترین آرزویمان زنده ماندن دراین دنیا و بودن درکنارعزیزانمان شده .

آری اینه فرق بین ما و افراد سالم که روی سرشان تاج بزرگی از طلاست به نام سلامتی و فقط ما می توانیم آن را بالای سر اونا ببینیم .

با این مقدمه می خواهم اینجوری شروع کنم، یکباربرای همیشه و مردانه با خویشتن خویش خلوت کنیم و از خود بپرسیم آیا زنده ماندنمان به داشته هایمان می ارزد؟

خوب حتما فکرکردید به چیزهایی که دارین ،به پدر ،مادر،برادرو خواهرانتان ،به دوستان و آشنایان و دوستدارانتان ، به همسرو بچه تان ، و به چیزهای مادی و معنوی که دراین دنیا تا الان به دست آوردین و مطمئنا جواب همه یکیه ، می خواهم زنده بمانم .

اگه اینطوره یک بار برای همیشه تصمیم خودرا بگیرید . بینی و بین الله اینجا دیگه خودمونیم و خودمون .کسی نیست که گولش بزنیم یا دورش بزنیم .

اگه واقعا می خوایین زنده بمونین یک باربرای همیشه اراده کنین .اراده کردن یعنی دورکردن هرگونه شک و تردید از خود و اینکه دیگه به آخربیماری فکر نکنین که ممکنه چه اتفاقی براتون بیوفته . تنها اتفاقی که براتون می افته اینه که شما وقتی ازاین مرحله می گذرین ؛ تبدیل به یک آدمی می شین با اراده فولادین ، قوی و امیدوار ، چراکه تیزترین و صیقلی ترین شمشیرها با ضربات بی امان و بسیار پتک ساخته می شوند.

پس اگرواقعا می خواهید باشین ، می مانیدوبرنده می شوید چرا که خداوند این قدرت را دروجود شماها گذاشته است .