اکثر مبتلایان به سرطان ، حداقل از یک علامت فیزیکی مهم رنج می برند که به درمان و تسکین نیاز دارد . حتی زمانی که بیماری به طور موثر درمان می شود و زندگی به روند عادی خود باز می گردد هم هنوز نگرانی هایی در مورد مشکلات فیزیکی ، روانی و عاطفی بیماران وجود خواهد داشت . پرداختن به این موضوع مهم ، موجب کارایی بیشتر و ارتقای کیفیت زندگی می شود . درمان تسکینی و بالا بردن کیفیت زندگی در بیماران سرطانی ، مشارکت و تلاش های یک تیم را می طلبد که این تیم از خود بیمار سرطانی ، خانواده وی ، ارائه دهندان خدمات مورد نیاز و مسئولان سیتم سلامتی تشکیل می شود .

نقش همسر بیمار بر روند بیماری :

ممکن است تصور شما از سرطان انجام یک جراحی بزرگ باشد یا این که ذهن شما متوجه شیمی درمانی و پیامدهای آن مثل ریزش مو ، تهوع ، استفراغ و ایجاد ظاهری ناخوشایند براری همسرتان را خواهد گرفت . اما در واقع این طور نیست چرا که با پیشرفت های چشمگیری که در سال های اخیر برای درمان سرطان رخ داده است ، امید به زندگی طولانی بیماران و با کیفیت را برای بیمارن سرطانی فراهم کرده . بیماری سرطان اگر در مراحل اولیه تشخیص داده شود می تواند کاملاً قابل علاج باشد . پس ناامید نباشید و با مطالعه و تحقیق درباره پیشرفت های علمی صورت گرفته با شجاعت هم قدم و همراه با همسرتان در میدان مبارزه گام بردارید .

چگونه با بیماری سازگاری پیدا کنیم ؟

همراهی شما با همسرتان در مراحل مختلف درمان ، نقش بسیار مهمی در پیشرفت رمان دارد . همسر شما به علل مختلفی نیاز به حضور ، همراهی و همدلی شما برای تصمیم گیری و انجام امور درمانی خود خواهد داشت . شما باید در روزهایی که همسرتان برای معاینه و انجام امور درمانی نزد پزشک می رود با او همراه باشید تا ضمن آگاهی از مراحل درمان ، او را در تصمیم گیری ها کمک کرده ولی تصمیم گیری نهایی را به او محول کنید . چرا که اوست که بایستی بر اساس شناخت واقعی از روحیات خود برای اینده تصمیم گیری نماید .

پس همراهی و حمایت از همسرتان به منزله گرفتن آزادی او نیست بلکه شما به عنوان یک همراه به او کمک فکری می دهید تا بهترین تصمیم را بگیرد .

پس از تصمیم گیری در مورد شیوه درمان ، نوبت به شروع درمان می رسد که حضوراً شما را در تمام مراحل رفت به بیمارستان ، ملاقات پس از عمل و هنگام تخیص می طلبد و س از آن دوران نقاهت فرا می رسد . همراهی شما به او قوت قلب می دهد و عزم او را برای مبارزه و پیروزی صد چندان می کند . چرا که تحقیقات نشان داده که امنیت خاطر و آرامش روحی بیمار در مراحل مختلف درمانی تاثیر بسیار زیادی در نتیجه درمان و افزایش سرعت بهبودی در بیمار دارد .


سعی کنید در شرایط مناسب زمینه صحبت کردن را برای او فراهم کنید و یک شنونده خوب برای بروز احساسات او باشید . از قضاوت ، نصیحت کردن یا سرزنش کردن اجتناب کنید . با این کار به او می فهمانید که او را درک می کنید و باورش دارید . با عوارض درمانی همسرتان مانند درد، خستگی ، تهوع ، اسفراغ ، ریزش مو و از دست رفتن میل جنسی به خوبی برخورد کنید . برخور مناسب ، نقش عمده ای در پذیرش شرایط خاص به وجود آمده دارد .

حمایت روحی و روانی از همسر

اولین نگرانی یک بیمار سرطانی از دست دادن زیبایی ها و نگرانی از اینده خویش است و این که ایا همسرم مرا دوست خواهد داشت ؟ پس مهم ترین وظیفه ی شما این است که از وی حمایت روحی و روانی کنید . همیشه در کنار او باشید و گاهی نیز به او بگویید که مثل گذشته او را دوست داشتنی و جذاب می دانید . برخی از همسران به دلیل فشارهای روحی که بر انها وارد می شود سعی می کنند خود را در گرفتاری ها و مشغله های روزمره چنان غرق کنند تا کمتر به این مشکل فکر کنند .

این برخورد برای بیمار به منزله کم شدن محبت و توجه شما تلقی می شود و بهمین علت بتدریج از شما فاصله گرفته و در انزوای خود فرو می رود . این گوشه گیری بدیهی است که تبعات بسیاری برای بیمار خواهد داشت و او را از ادامه مبارزه با بیماری اش مایوس و دلسرد می کند .   

در این میان واکنش بیماران سرطانی در فرایند درمان به چند دسته تقسیم می شود:

** عده ای عصبانیت و خشم از خود بروز می دهند ، چرا که  می خواهند ناراضایتی خودشان را از قرار گرفتن در این وضعیت را به گونه ای نشان دهند و خود را تخلیه کنند ، سعی کنید به او نشان دهید که همواره در کنارش هستید و با این کار عصبانیتش را کاهش دهید و با گفتن جملات امیدوار کننده انرژی ثبت به او بدهید .

** گروه دیگری در زمان های اوج بیماری گریه می کنند . هیچ گاه مانع گریه کردن وی نشوید ، چرا که گریه کردن به آرامش و اطمینان می رسد و باعث می شود تمام غصه هایش را تخلیه شود

** و اما گروهی گوشه گیر و منزوی می شوند و احساسات خود را بروز نمی دهند و مانع از نزدیک شدن شما به خود می شوند که این بدترین شکل واکنش بیمار است . سعی کنید از دوستان و اشنایان برای برقراری دوباره کمک بگیرید . گاهی نیز نیاز به مشاوره و کمک گرفتن از یک روان پزشک است . پس قبل از اینکه خیلی دیر شود اقدام کنید .


کاهش فعالیت های روزانه با مشارکت همسر :

دوره هایی در طول درمان همسرتان وجود دارد که دچار خستگی جسمی و روحی می شود و ممکن است حت انجام فعالیت های کوچک نیز برایش مقدور نباشد . پس توجه و کمک شما در این مرحله و کاهش فعالیت های روزانه وی با مشارکت و همکاری شما تاثیر بسزایی در کاهش خستگی جسمی و روحی او خواهد داشت . انجام فعالیت های سنگین حتی ممکن است اسیب های جدی جسمانی برای او به بار اورد که سلامت وی را به خطر بیندازد . البته در انجام امور به گونه ای رفتار نکنید که مراقبت و کمک بیش از حد و ترحم امیز باشد بلکه سعی کنید نیاز او را شناخته و صمیمانه وی را یاری دهید .

 

منبع : روزنامه جام جم