سرطان بیماری ای است که اغلب مردم بیشتر از سایر بیماری ها از آن می ترسند . خود کلمه سرطان نیز ترساننده است. و بیشتر مردم میزان مرگ ناشی از آن را خیلی بیشتر از حد تصور می کنند. گرفتن نتایج ماموگرافی که نشان دهنده سرطان احتمالی سینه باشد, حتی اگر با تایید سلامت سینه با آزمون های دیگر همراه باشد , در بعضی از خانواده ها ماهها باعث اضطراب شدید می شود. و شاید به همین علت است که برخی از پزشکان تمایلی ندارند که درباره بیماری و عواقب آن با بیمار به بحث بپردازند.
در مجموع پاسخ های روانشناختی به سرطان بستگی به سن بیمار, وضعیت جسمی,
  نوع و محل سرطان, میزان حمایت های دریافتی و ارتباطات نزدیک و صمیمی, سبک های کنارآمدن و اثرات ان بر وضعیت زندگی بیمار دارد. پاسخ های روان شناختی به سرطان, شامل افسردگی شدید , غم و اندوه , فقدان نظارت, تغییر شخصیت , عصبانیت و اضطراب است. که حدود 20 درصد از بیماران سرطانی این علایم را تجربه   می کنند. سرطان با هرنوع از ان , باعث ایجاد استرس های منحصر به فردی برای بیمار و خانواده اش      می شود. این بیماران سرطان را قاتل حقیقی خود و مرضی که به درد, ناتوانی و تغییر شکل منجر می شود, تلقی می کنند. در اکثر موارد ترس از برگشت یا عود بیماری وجود دارد, و اگر بیماری عود کند, به سبب ترسشان , از نظر روانی فلج می شوند. افزون بر این برخی از بیماران, درمان را از خود بیماری نفرت بارتر  می دانند. از آنجاییکه سرطان و عوارض مختلف آن می تواند بر عملکرد جنسی تاثیر گذارد, لذا باعث ایجاد اضطراب و افسردگی در بیمار می شود. برخی افراد از نظر عملکرد جنسی هیچ مشکلی را تجربه نمی کنند. برخی به علت خستگی , درد , افسردگی یا اضطراب دچار کاهش در میل جنسی می شوند. در افرادی که به شدت به استرس دچارند و سازگاری ندارند, فعالیت دستگاه ایمنی بدن اندک است و بعضی شواهد نشان  می دهند که اگر عملکرد دستگاه ایمنی بدن مختل شود, سرعت پیشرفت بیماری فزونی می گیرد. با وجود تمام استرس های همراه سرطان, اغلب بیماران انعطاف پذیری فراوانی دارند و سازگاری منطقی نشان      می دهند و نیز توانایی آنان برای وفق دادن خود با بیماریشان, با گذشت زمان و در دوره  بهبود یا پس از شفا یافتن, زیاد می شود.

مواجهه بیمار با واقعیت بیماری , ناتوانی های احتمالی می تواند تهدید های بیشماری را متوجه مفهوم خود نماید. آن دسته از سرطان ها و یا درمان های مربوط به آن , که منجر به بدشکلی , فقدان مو , تغییرا ت پوست , تغییر الگوهای ارتباطی , و اختلال عملکرد جنسی می شوند, می توانند اعتماد به نفس و تصویر ذهنی بیمار از خویشتن را مورد تهدید قرار دهند. لذا باید خود بیمار و مراقبین وی, عوامل احتمالی تهدید کننده تصویر ذهنی بیمار از خویشتن را شناسایی کنند.

در مورد سرطان های پیشرفته , وضعیت سلامت روانی بیمار, ارتباط تنگاتنگی با وضعیت جسمانی او       می یابد. برخوردار بودن از روحیه مبارزه طلبی( داشتن شخصیتی سخت رو) و مثبت اندیشی مانع بروز افسردگی و اضطراب می شود .