چرا بعضی افراد در برابر ناملا یمات زندگی خم می شوند , در حالیکه بعضی دیگر با موفقیت، مصائب و مشکلات را پشت سر می گذارند؟ چرا بعضی افراد برای بیمار شدن، مستعدتر هستند؟ چرا بعضی از بیماران کاملتر و بهتر از دیگران بهبود می یابند؟

پزشکان میتوانند به بیماران کمک کنند تا از روابط خود برای پیشگیری از بیماری , مبارزه با   بیمار ی ای که هم اکنون وجود دارد و پیروز شدن بر بیماری، کمک و قدرت بگیرند . نوع ارتباطات انسان عمیقاً بر او تاثیرگذار است و نادیده گرفتن این ارتباطات شناخت پزشک را نسبت به بیماری بسیار محدود میکند

ü     حمایت اجتماعی

حمایت اجتماعی شامل کمک و آرامشی است که کسی از یک رابطه پایدار و مداوم با یک نفر و یا یک گروه می گیرد . سیستم های حمایتی , منابع ارتباطی هستند که یک نفر میتواند داشته باشد تا در تضاد , بیماری و فشار روانی به او کمک کنند . یا در نظر گرفتن وضعیت خانواده و شبکه اجتماعی یک فرد , منابع ارتباطی می تواند شامل همسر, والدین, برادرها وخواهرها و همسران آنها پزشک یا روانپزشک , همسایه ها، همکاران , دوستان, هم باشگاهی ها, مسجد و کلیسا و روابط مذهبی و یک شخصیت روحانی باشد . درجه و میزان کمک این رابطه ها به سه عامل زیر بستگی دارد:

1   تعداد افراد حمایتگر (همسر و خواهران و برادران و...)

2 حضور افراد حمایتگر و یا دسترسی داشتن به آنها (از طریق ملاقات های شخصی , تلفن و یا نامه نگاری) 

3 مقدار رضایت بدست آمده از شخص حمایتگر (کیفیت رابطه )

ü     نتیجه گیری :

عشق و مراقبت و حمایت در شفا یافتن بسیار موثر است . در نتیجه , پزشکانی که آرزوی بدست آوردن این قدرت شفادهی را دارند بایستی در تقویت این احساس روانی در خود , در همدلی با بیمار و مراقبت از او و همینطور مهارتهای علمی و تکنیکی پزشکی فعالیت مستمرداشته باشد .

یک پزشک می تواند یک حمایتگر اجتماعی باشد و در سلامت فیزیکی و روانی افراد و سلامتی اجتماع نقش عمده ای ایفا کند و بدیهی است که در مراقبت های بهداشتی و ارتباطات اجتماعی نیز عشق به همنوع و احساس وظیفه در قبال ارباب رجوع، بر کیفیت ارائه خدمات، بیشترین تاثیر را اعمال می نماید.     

                                                           

    منابع :    دکتر محسن یزدچی :  دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، بخش پزشکی اجتماعی