تقدیم به همه  بیماران سرطانی

 

  در گوشۀ تنهای اتاق دیدمت...

     با پیکری نحیف، رویی سپید ونگاهی سرد  

        سرد از سختی روزگار ....  

          نگاه بی رمقت را با کدامین بیم پیوند داده ای ؟ ؟  

             در بهت کدامین فرجامی ؟ ؟

               کدامین قانون می تواند تو را به مرگ محکوم کند ؟ ؟  

                  از حصار تنهایی بیرون آی    

                     درد جانکاهت را فراموش کن

                        قلب بزرگت را با عشق و ایمان جلا بخش

                           بهار نزدیک است

                              تو زند ه ای

                                 تو زنده می مانی

               تا خدا هست....