اگر چه سرطان به عنوان یک معضل عظیم سلامت عمومی مطرح است، پیشرفتی قابل توجه در درمان این بیماری در طول چند دهه گذسته به وجود آمده است. انواع بسیاری از آن درمان پذیر هستند و میزان مرگ کلی ناشی از سرطان کاهش یافته است.

      با وجود این سیر رو به پیشرفت پزشکی نیاز های روانی و اجتماعی و هیجانی در این دسته از بیماری ها غالباً نادیده گرفته شده اند. سرطان پیامد های استرس زایی دارد. می تواند کیفیت زندگی را تنزل داده و تقریباً همه جوانب از زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد

پژوهش ها شیوع بالای مشکلات روان شناحتی در بیماران سرطانی را نشان می دهد. تقریباً نیمی از بیماران سرطانی از لحاظ بالینی اختلالات روان پزشکی داشته اند.

تشخیص سرطان ممکن است باعث افسردگی یا اضطراب گردد و عدم درمان این اختلالات باعث طولانی تر شدن مدت بستری بیمار و مانع درمان مناسب آن شده و نهایتاً شانس و مدت زنده ماندن را کاهش می دهد.