ید درمانی

  ید رادیواکتیو (معمولاً رادیو ید نامیده می شود) نوعی ید است که به صورت شیمیایی همانند ید غیر رادیواکتیو  است. بنابراین، غده تیروئید که ید را جهت ساخت هورمون تیروئید بر می دارد نمی تواند بین این دو افتراق بگذارد. هرچند، هسته مولکول ید رادیواکتیو انرژی زیادی دارد و اشعه ای را بیرون می دهد که می تواند اثراتی را بر سلولهایی که در آن تفلیظ می شود داشته باشد.

 درمان چگونه داده می شود؟

  ید رادیواکتیو یا به صورت کپسول یا به صورت محلول بدون طعم در آب داده می شود.

 درمان چگونه عمل می کند؟

   درمان ید رادیواکتیو هایپرتیروئیدیسم کاربرد نیاز طبیعی غده تیروئید برای ید به منظور تولید هورمون تیروئید را ایجاد می کند. تیروئید تنها بخشی از بدن است که ید را جمع آوری و اندوخته می کند. در هایپرتیروئیدیسم ، سلولهای تیروئید بیش فعال هستند و مقادیر بیشتری از هورمون تیروئید را تولید می کنند. مقدار اضافی از هورمونها به خون ترشح می شود و علایم هایپرتیروئیدیسم را تولید می کند. هنگامیکه ید رادیواکتیو داده می شود، غده تیروئید نمی تواند بگوید که آیا ید رادیواکتیو است یا نه، و آنرا به شیوه طبیعی متناسب با فعالیت تیروئید جمع آوری می کند. بنابراین ید رادیواکتیو در سلولهایی که هورمون تیروئید تولید می کنند تجمع می یابد و در آنجا مدت زمان طولانی کافی جهت پرتو افکندن به غده و کند کردن تولید تیروئید باقی می ماند. ید رادیواکتیو که توسط غده تیروئید اندوخته نمی شود به سرعت توسط بدن (در عرض دو یا سه روز)، اساساً توسط کلیه ها به ادرار ترشح می شود.

 

    عوارض جانبی ید رادیواکتیو

 

 هیچ عوارض جانبی فوری از درمان ید رادیواکتیو وجود ندارد. انتظار تهوع، استفراغ، ریزش مو، و واکنش های آلرژیک به ید را نداشته باشید، آنها اتفاق نمی افتند. به ندرت غده تیروئید ممکن است حساسیت مختصری را بروز دهد که ممکن است برای یک یا دو روز طول بکشد.