با توجه به اینکه سلولهای سرطانی سریعاْ رشد می کنند و مقدار زیادی از مواد غذایی گردش خون و ذخیره انرژی بدن را مصرف می کنند. با توجه به اینکه اشتها کاهش می یابد و قسمتی از وزن بدن را از دست می دهند. این بیماران به غذای پر پروتئین و پر کالری نیاز دارند که با ویتامینها و مواد معدنی کافی همراه باشد.
کاهش اشتها نه تنها بدلیل اثرات عمومی بیماری رخ می دهد بلکه می تواند ناشی از درمان جراحی ؛ اشعه درمانی و شیمی درمانی باشد و گاهی هم می تواند ناشی از حالات روحی و افسردگی باشد.
بی اشتهایی می تواند ناشی از :
درد ؛ کاهش فعالیت ؛ تغییرات عصبی و  حرکتی روده ها و اختلالات گوارشی مانند  یبوست ؛ استفراغ و اسهال باشد.
تغییر وضعیت تغذیه ای معمولاْ  برای بیمار نا مطبوع است.
تغییر در تصور  فرد از بدنش می تواند منجر به افسردگی  و کاهش اشتها شود. یعنی  مثلاْ چون فرد عمل جراحی روی بدنش انجام شده است فکر می کند  چیزی در بدنش نقص پیدا کرده است بنابراین افسرده می شود و این افسردگی می تواند بی اشتهایی را به دنبال داشته باشد.
مشکلات شیمی درمانی ؛ اشعه درمانی و تغییر در تعادل الکترولیتها ؛ زخمهای دهان و مشکلات بلع و تغییر حس بویایی و چشایی و خشکی دهان می تواند روی وضعیت تغذیه بیمار تاثیر بگذارد.
غذای بیمار باید  با توجه به ضعیف شدن سیستم ایمنی اش طراحی شود.
تشویق بیمار به بیان احساسات ؛ ملاقاتهای فامیلی و  حمایتهای مذهبی می تواند وضعیت اشتهای بیمار را بهبود بخشد.
تسکین درد توسط مسکنها  یا با استفاده از تکنیکهای آرامسازی مانند یوگا ؛ هیپنوتیزم و تی ام می تواند در کاهش درد موثر باشد.
تشویق بیمار به انجام فعالیتهای ورزشی ساده جهت تحریک حرکت روده ها  می تواند از یبوست جلو گیری کند