سرطان سینه شایعترین سرطان بانوان و یکی از علل اصلی مرگ در اثر سرطان در بانوان میباشد . اما در این مقاله قصد داریم خبرهای خوبی را در این باره ارائه دهیم .
 
بطوریکه در کشور های غربی اعلام شده که از هر 8 تا 10 خانم یک نفر احتمال ابتلا به این بیماری را دارد. در مورد این بیماری بانوان عزیز هموطن ما کمابیش مطالبی را شنیده اند اما این بار میخواهیم از خبرهای امیدوار کننده در مورد این بیماری صحبت کنیم.

خوشبختانه پس از چند سال که صحبت از افزایش روز افزون ابتلا به این بیماری در بین بانوان بود، امسال اعلام شد که ابتلا به این بیماری در برخی از کشور ها کاهش یافته که یکی از علل این تغییر را کاهش مصرف داروهای هورمونی در بانوان یائسه میدانند.
 
از طرف دیگر با توجه به پیشرفتهای جدید در تشخیص زودرس این بیماری و درمان صحیح و بدون عارضه‌ی آن دیگر این بیماری یک بیماری لاعلاج و کشنده نیست ، بلکه در صورتی که این بیماری به موقع تشخیص داده شود و برای درمان آن در اسرع وقت اقدام شود، به خوبی و بدون برداشتن کامل سینه قابل درمان است و بیمار زندگی خوب و بدون عارضه ای خواهد داشت.با توجه به اهمیت تشخیص زودرس در درمان این بیماری، در سراسر دنیا تحقیقات فراوان برای ابداع روشهای جدید تشخیص زودرس انجام گرفته و یا در حال انجام است.
یکی از روشهای خوب برای تشخیص زودرس سرطان سینه معاینه توسط خود بانوان است که هر ماه در انتهای دوره پریود (بین روز پنجم تا دهم از شروع عادت ماهیانه) خود را معاینه میکنند( برای یاد گرفتن معاینه سینه میتوانید به سایت www.banooyesalem.com مراجعه کنید).

 روش دیگر برای تشخیص زودرس سرطان سینه مراجعه به پزشک است که بهتر است هر سال از سن 25 سالگی آغاز شود.

روش دیگر انجام  ماموگرافی به صورت چک آپ است یعنی قبل از اینکه توده‌ی سرطانی آنقدر بزرگ شود که توسط بیمار یا پزشک قابل تشخیص باشد، در ماموگرافی کشف شده و در همان ابتدا و قبل از گسترش به سایر بافتها درمان لازم انجام شود.معمولاً توصیه میشود که این کار در بانوان با سن بالاتر از 40 ، هر 1 تا 2سال یکبار انجام شود و به همراه آن معاینه توسط پزشک نیز انجام شود.انجام این کار در برخی کشور ها توانسته مرگ و میر در اثر سرطان سینه را به طور چشمگیری کم کند و بیماران با عملهای جراحی کوچکتر و کم عارضه تر نتایج بهتری از درمان خود بگیرند.
 
افرادی که در خانواده آنها سابقه ی سرطان سینه در سنین پایین وجود داشته است ممکن است لازم باشد ماموگرافی را از سن پایینتری شروع کنند که در این صورت پزشک جراح آنها را در جریان خواهد گذاشت.
 
ترس از عوارض درمان ، علت تأخیر در مراجعه بیماران مبتلا به سرطان سینه :

یکی از مسائلی که در درمان سرطان سینه برای بانوان بسیار ناخوشایند است برداشته شدن سینه است ،تا چند سال قبل هر خانمی که مبتلا به این بیماری میشد سینه‌ی مبتلا در او کاملاً برداشته میشد که قبول این درمان برای اکثر بانوان سخت و با مشکلات روحی بسیار همراه بود  و حتی بسیاری از بانوان به این دلیل از درمان منصرف شده و جان خود را از دست میدادند.در حال حاضر خوشبختانه در اغلب موارد میتوان برای درمان سرطان سینه فقط توده‌ی سرطانی و مقدار کمی از نسوج سالم اطراف آنرا برداشت و سینه را برای بیمار حفظ کردکه این نوع عمل جراحی اصطلاحاً عمل" حفظ سینه" نامیده میشود.
 فقط شرط اول برای انجام این کار تشخیص و اقدام سریع است که قبل از بزرگ شدن و گسترش تومور، درمان انجام پذیرد.لذا به بانوان عزیز توصیه میکنیم که به جای اینکه درمان خود را به دلیل ترس از نقص عضو به تعویق بیندازند هر چه سریعتر برای درمان اقدام کنند تا دچار عوارض پیشرفت بیماری نشوند.
برخی از بانوان نیز از درمانهای کمکی مانند شیمی درمانی به دلیل عوارض آن مانند ریزش مو در هراس هستند ، باید گفت بیمارانی که تومور آنها توسط ماموگرافی و قبل از رسیدن به یک سانتی مترکشف میشود در بسیاری از موارد نیازی به انجام درمانهای کمکی ندارند و درمان آنها بسیار ساده میباشد. در عین حال بیمارانی که شیمی درمانی برای آنها تجویز میشود باید بدانند که این درمان برای از بین بردن سلولهای سرطانی در بدن انجام میشود و تمام عوارض آن گذرا و قابل برگشت میباشد.

یکی دیگر از عوارضی که بسیاری از بیماران از آن نگران هستند تورم دست پس از عمل جراحی است که به دلیل خارج کردن غدد لنفاوی  در زیر بغل اتفاق می افتد که در این مورد نیز تشخیص سریع و درمان به موقع میتواند مانع از پیشرفت تومور به غدد لنفاوی و عوارض ناشی از آن شود و در عین حال روشهای جدید جراحی نیز که در کشور ما قابل انجام هستند تا حد زیادی از این عارضه جلوگیری میکند.
با توجه به نکاتی که در بالا گفته شد واضح است که درمان سرطان سینه در سالهای اخیر با موفقیتهای امیدوار کننده ای همراه بوده است که استفاده از محسنات این درمانهای جدید، منوط به بر خورد منطقی بیماران عزیز با این بیماری و اقدام سریع و بدون تأخیر آنان برای درمان میباشد.
 
 امیدواریم با آموزش بانوان برای شناخت علائم اولیه این بیماری و فراهم آوردن امکانات تشخیص زودرس برای تمامی بانوان ارجمند کشورمان بتوانیم این بیماری مهلک را تحت کنترل در آورده و دیگر شاهد مراجعه‌ی بیماران در مراحل پیشرفته و غیر قابل علاج نباشیم.

دانشمندان بریتانیایی در حال تحقیق روی روشی هستند که می‌تواند به طور موثری بیماری سرطان را در کودکان درمان کرده و از ابتلای دوباره آن‌ها به این بیماری جلوگیری کند.در صورتی که این روش به موفقیت برسد ، یکی از بهترین شیوه‌های درمانی برای مبارزه با سرطان در کودکان خواهد بود و سالانه هزاران کودک را از مرگ نجات خواهد داد.

محققان این طرح معتقدند می‌توان با کمک گرفتن از سیستم ایمنی بدن بیمار و افزایش قدرت آن‌ به جنگ بیماری سرطان رفت و برای همیشه کودکان سرطانی را از ابتلای دوباره به این بیماری محافظت کرد.

دانشمندان پیش‌بینی کرده اند در صورتی که روش جدید به نتیجه برسد ، ظرف مدت 5 سال می‌تواند به عنوان یک شیوه درمانی استاندارد برای درمان بعضی از انواع سرطان‌ها در کودکان مورد استفاده قرار گیرد.

در طی این آزمایشات که در نوع خود از بزرگ‌ترین تحقیقات برای مبارزه و درمان بیماری سرطان به حساب می‌آیند دانشمندان از روشی به نام "ایمونوتراپی" استفاده می‌کنند که با ایجاد در سیستم ایمنی بدن ، آن را برای جنگ با بیماری سرطان آماده‌تر می‌کند.

بیماران در طی درمان با کمک این روش نسخه‌های اصلاح شده ای از سلول‌های بدن موسوم به آنتی‌بادی دریافت می‌کنند که سیستم ایمنی بدن می‌تواند از آن‌ها در زمان برخورد با سلول‌های سرطانی برای از بین بردن این سلول‌ها استفاده کند.

در بسیاری از مواقع بدن قادر به تشخیص سلول‌های سرطانی نیست و به همین دلیل این سلول‌ها می‌توانند خود را از دید سیستم ایمنی بدن پنهان کنند.اما در روش جدید این آنتی‌بادی‌ها خود را به سلول‌های سرطانی می‌چسبانند و سیستم ایمنی بدن را متوجه وجود تومورها و سلول‌های سرطانی می‌کنند.

در این روش بعد از آن‌که کودکان سرطانی روش‌های معمول درمان سرطان مانند شیمی‌درمانی را دریافت کردند ، این آنتی‌بادی‌ها به بدنشان تزریق شده و به این ترتیب بدن آن‌ها به طور کامل از سلول‌های سرطانی که خود را در طول مراحل درمان مخفی کرده بودند پاک خواهد شد.به این ترتیب خطر بازگشت سرطان در این کودکان بسیار کم‌تر خواهد شد.

در حال حاضر دانشمندان در حال انجام تحقیقاتی هستند تا از بی‌خطر بودن این روش اطمینان حاصل کرده و سعی کنند اثرات جانبی آن را به کم‌ترین حد ممکن برسانند.

http://www.khabaronline.ir             ‌

امروز هم گذشت

تو کنارم بودی

هردم بانفس هایم

با قدم هایم

با سخن هایم

با نگاهی که عاشق بود

با حس لذت تن سالم

با پخش بذرلبخند

با سخن ایثار عشق باران

با لمس دست هایی برای کمک

از همیشه همیشه بیشتر تو را دوست دارم

امروز وقتی بیرون بودم بوی رقابت وعشق غوغا می کرد هوا سرمایی دلنشین داشت قشنگ می شد سرما را حس کنی ولی سرمایی از نوع بوسه عاشقانه که تورا گاز می گیرد تا به جونت بنشیند....................

ازطرفی آسمان انگشترآبی فیروزه ایش رادست کرده بود که چشم را نوازش می داد جوری که از آرامشش خوابت می گرفت ..............

از اون طرف هم خورشید خانم هم بابرق انگشتر الماسش پز میداد الحق برق انگشترش چشم را خیره می کرد خلاصه بازار رقابت وچشم هم چشمی غوغا می کرد ................

از طرفی ننه سرما رادیدم دارد به لباس سفید حریری که تن کوه پرغرور کرده بود فخر می فروخت واز زیبایی وخوش دوختی به خودش چه به بهی می گفت......

از همه سرخوش تر ابر رادیدم که موج موج شده بود وخودش را توآغوش دریای عشق اسمان آبی رها کرده بود مست گرمای عشق خورشید خانم بود اون وسط ها هم اگر خسته می شد بوسه ای بر لب کوه سفید پوش می زد......

من این وسط مانده بودم با سوز وسرما وگرمای خورشید مهربان واون آسمان قشنگ فیروزه ای دلم نمی آمد به زیر سقف قفس خود را زندانی کنم ......

می خواستم تنهای تنها فقط بانگاهی عاشقانه مست مست باشم ........

آسمان ابری ازدلتنگی

 هوایی از سرمای تنهایی

باد سرد با بوسه ای تلخ تلخ

بارانیه بارانی و دلتنگ

درانتظار دیدارسکوت

زمان بی نبض یکسر مرده

منتظر برای نفس های آخر

بی احساس از هرچه احساس

لحظه ای عشق امد

زمان با تیک تاک خندید

یخ های دلتنگی ذوب شد

خون گرم عشق دررگها

نفس هایی ازبوسه عشق

خورشید طلوع کرد

زندگی خندید

لحظه ها همه فریاد

و

 بیقراری

بیقرار بوسه عشق

بیقرار نبض تند زندگی

بیقرار خنده های عاشقانه

بیقرارفریاد سکوت

لمس حس بودن با زندگی

سیراب از لب چشمه عشق

مست از آغوش گرم زندگی

پرواز با حس یک پروانه

مست بوی عطرگل عشق

من فقط به عنوان یه بیمار ، مسائل و مشکلات درمان سرطان رو تجربه کردم.

 من از ابتدای درمانم به تدریج یاد میگرفتم که شیمی درمانی چیه و چی کار میکنه !!! و اعتقاد دارم که بیمار باید از تمام جوانب درمان و مشکلات احتمالی آینده اش اطلاع داشته باشه . و این یه واقعیتی است ؛ چون اگه ازش خبر داشته باشی شاید بتونی با درست کردن تغذیه ات ؛ با گرفتن یک مشاور کمی از اونا و حتی فکر به این موضوعات کم کنی .

مثلاً مشکلاتی مثل کانسر های ثانویه بواسطه درمان های سنگین ، اختلالات  شدید جنسی در زندگی آینده و ناباروری چه برای مرد ؛ چه زن و عقیم شدن ، حتی کم شدن حافظه و این گونه مسائل .

 اینها رو که دارم میگم نه از باب اینه که من ناراحتم و از روزگار گله میکنم ؛؛ نه بخدا اصلاً و اصلاً اینجوری نیست و همیشه خدا رو شکر میکنم که خیلی چیزها یاد گرفتم ؛ چه بحث علمی و پزشکی اش و درک قدرت خدا که چی در بدن من افریده و چه بحث های امید و مرگ و زندگی که همین هوجکین باعث شده در خلوت خیلی بهش فکر کنم ، که خیلی از آدم های 40 یا 50 ساله هم به اون فکر نکردن .

شاید کسی که درمان سرطانش حدود یکسالی طول بکشه اینقدر متوجه این موضوعات نشه اما دیگه اگه درمانت از مرز سه سال که گذشت ؛ هر چقدر هم خوشبین و امیدوار باشی گاهاً بحث و مسئله مرگ برات در ذهنت تداعی میشه و این یه واقعیتی است که نمیشه ازش نگی ؛ اینو که میگم نه به این منظور که شخص بیمار نا امید شده ؛ نه اصلاً اینطوری نیست . منظورم به اینه که لمس مفهوم مرگ براش نسبت به خیلی از افراد سالم ساده تر هست و دیگه براحتی مرگ رو یه واقعیت در زندگی اش میدونه و به خدا و اون دنیا و کارهای این دنیای خودش فکر میکنه . شاید کلمه تلنگر رو بیارم بد نباشه .

 حالا واسه یه جوون که در این موقع از زندگی اش که فقط دوست داره به استقلال خودش فکر کنه و غرور جوانی داره ؛ فکر کردن به این مسائل و دست پنجه نرم کردن با اینها خیلی براش سخته و تنها چیز و تنها نیرویی که میتونه خودشو از این مشکلات جدا کنه و خوشحال باشه یکی امید به خداست و دیگری هم همین لمس نیروی عشق در زندگی است .

بخدا اگه کسی سابقه چنین بیماری ای رو داشته باشه ؛ و از این مشکلات اگاه باشه و یکی از این دو موردی رو نداشته باشه ، مطمئنم هر چقدر هم درمانش جواب داده باشه اینقدر افکارش مشغوله که حتماً بیماریش دوباره عود میکنه .

خوب حالا منی که تا درمانم شد یواش یواش اثار کم خونی و سرگیجه و بیحالی تهوع و استفراغ و ریزش مو و ابرو داشت ازم فاصله میگرفت و حالم رو به بهبودی می رفت تا وبلاگ شمادرزندگیم سبز شد و دریچه جدیدی رابرام باز کرد..و عشق رو توی دلم زنده کرد. کاری که 10 تا روانشناس هم نمی کرد ؛

آره شما واسه محمد کسی بودی  که شاد و صادق ؛ پراحساس و صمیمی و مهربون بودی. محرم اسرار دلی بوده  که هر موقع دل تنگ محمد خواسته چیزی بگه ، به حرفاش گوش داده .

 شما مادر پرستارم در یاد گیری مفهوم عشق ؛ به محمد خیلی کمک کردی و محمد سعی میکنه در همه دوران زندگیش به بهترین نحو ازش بهره ببره تا اون مشکلاتی رو که ازش گفتم و یک واقعیتی است ؛ به خوبی و بدون هیچ دغدغه ای پشت سر بذاره .

کم خوبی در حقم نکردید . کارهایی که به هیچ طریقی نمی شود روی اونا قیمت گذاشت و  از نتیجه اش  مولکول ؛ مولکول قطرات اشکم واسش تشکر دارد. و اینها نشان دهنده اینه که مادر جونم شغلش رو با عشق و خالصانه انجام میدهد و این نامه من هم فیدبک های خوبی و مهربونی شماست

آنجا که تو دل به خدا میدهی

خدا ،خدای عاشقان

بایدم که زخمی از هجراو بایدم

بیا وبنشین با عاشقان

ببین زخم ها ی نگاه لیلی

نشسته بر دل هزار شرر

چون من مجنون

همه درد در گوارای وجودم

دردی شیرین شیرین

زخمی با درد عشق

عشق یعنی

انتظار

و

جان دادن

در

تمنای عطرگل عشق

عشق یعنی چشمانی بارانی

از غم شیرین هجران

بوییدن عطر گل یاس

دیشب با اینکه زیاد خوب نخوابیده بودم ولی مطابق معمول صبح زود بیدار شدم وپای پیاده روانه کار شدم دلم خوش بود که توی تاریکی صبح ماه رو ببینم حتی راضی به هلالی باریک بودم هرچه آسمونو گشتم از ماه خبری نبود ستاره ها هرکدام یک طرفی سوسو می زدند ولی کم نوره کم نور بودند  دلم به اهنگهای mp3 پلیر خوش بود که اونم تازگیها ویروسی شده ویک دفعه ضد حال زد خلاصه هیچ کجا نغمه ای نبود سکوت سکوت سوار متروشدم برخلاف همیشه از این دخترهای دانشجو که غش غش می خندیدند هم خبری نبود همه از حول امتحان درس خوان شده بودند وبقیه هم خودشون رو به خواب زده بودند آنها هم حتما" توی خواب دنبال دلخوشی شان می گشتند منم چاره را درخواب دیدم پس خودم را درخوابی عاشقانه بخواب زدم واقعا" چسیبد چون دیگر ازخوروپوف  خبری نبود فقط خوابی از جنس مستی وخوشی وحس لمس گل بود خلاصه وقتی از پله ها ی مترو با عشق تمام تند تند بالا می رفتم به خودم امیدوار شدم که ببین هنوز جوونی وبدون ناراحتی تند تند پله را بالا میری ...............بازپیاده روی داشتم از جلوی کیوسک بلیط فروشی رد شدم پیرمرد مثل همیشه داخل باجه بود بطری های اب ودسته گل مصنوعی صورتی رامطابق معمول بیرون باجه گذاشته بود انگاری از قصد گلها را در معرض دید عموم می گذاشت تا شاید ملت روحیه بگیرند برای لحظه ای دلم برای پیرمرد سوخت که چطورتوانسته بهترین سالهای زندگیش را توی سلول تنگ سپری کند ..............

باسلام به نگهبان شبکار وارد بیمارستان شدم بازم جلوی بخش روانپزشکی یک جوان  اسکیزوفرنی رو دیدم که پدر پیرش دستش را گرفته بود با خواندن دعا وصلوات داشت می بردش تا بستریش کند ولی پسر قدم از قدم بر نمی داشت جلوتر دیدم چند تا آقااز فامیل با دست تکان دادن وکلی ادا آقا پسر را تشویق به رفتن می کردند یکی براش آواز می خواند یکی صلوات می فرستاد یکی همش می گفت یاعلی راه بیا بریم یک جای خوب بیا الان میرسیم ............

می دونی خیلی  ناراحت شدم دلم برای پدر پیرش بیشتر از اون جوون سوخت چقدر خدارا شکر کردم که بچه های سالم وخوبی دارم اینجا بود که بازم خودم رو خوشبخت تر از همیشه حس کردم چون می تونستم درخدمت بیماران باشم پس ا با خوشحالی وعشق کارم را شروع کردم  امروزیک دعای خوب با ما بود یکی از بیماران ترک می گفت: آخروز خوش اولسوز( عاقبت بخیر بشی) سربسرش میذاشتم فقط آخرمون خوب بشه پس الان چی می خندید نه آخر مهمتر است .................

حسابی بعد از کار خسته خسته بودم می خواستم چرتی بزنم ولی دلم طاقت نمی اورد بخوابد با اینهمه خستگی هوای کوه داشتم نمی دانم چه حسی بود دلم می خواست توی کوه داد بزنم وبا خودم بلند بلند حرف بزنم دوست داشتم صدای پژواک  صدام را بشنوم شایدم دلم برای خود خودم تنگ شده بود دیگر نفهمیدم تا خواب منو دراغوش گرمش گرفت وخستگیم را بجون خرید تا کمی آروم گرفتم وقتی از خواب پاشدم سرحال وسرزنده وسبک سبک بودم ..............

خدایاترا شکر بابت روز هایی که با عشق تو سپری می کنم شکر.......... 

وقتی سرم مصطفی را عوض می کردم دیدم خودش را مطابق معمول بخواب زده دو برادرش هم همینجور زل زده بودند به مصطفی که کی از خواب بیدار می شود تا یک لقمه غذا یا میوه را به زور توی حلقش کنند همین موقع از خواب بیدار شد گفتم مصطفی خیلی هوات رو دارند ببین مثل شاهزاده ها نگهبان داری اگر هوا گرم بود حتما" بادت می زدند  بشوخی گفتم معلوم است  خیلی لوسی ..بلند شو.. الان چه وقت خواب است مصطفی درجواب گفت وقتی دکتر منوجواب کرده فامیل فکر می کنند الان است که من بمیرم واونها دیگر منو نبینند .............

 گفتم : هیچوقت دکتر نگفته آخر خطی گفت درمانت سخت و مشکل است اصلا" دکتر که خدا نیست توکل کن به خدا..... ببین خیلی چیز ها است که ما از آن خبر نداریم باید راضی باشی به رضای خدا شاید صلاح تو دراین تن بیمار باشد...........

دیدم دلش حسابی پراست شروع کرد از خدا گله کردن ....

می گفت من دیگر خدا را قبول ندارم اصلا اگر خدا بود چرا من جوان 28 ساله را مبتلا به سرطان کرد چطور حاضر می شود دختر 2 ساله ام بی بابا بشه حقش نیست من زن وبچه ام رادوست دارم چرا باید بمیرم تازه داشتم مزه خوشبختی را حس می کردم ........

حسابی درمرحله انکار بیماری گیر کرده بودنمی خواست با بیماریش کنار بیاید نمی دانستم چه جوابی بدهم واقعا" چه می توانستم بگویم وقتی برای لحظه ای نمی تواستم جای او باشم......